Blog > Komentarze do wpisu
Dzieje Apostolskie – roz.3
Dzieje Apostolskie – rozdział 3

Dz.Ap. 3:1-26
1. A Piotr i Jan wstępowali do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej.
2. I niesiono pewnego męża, chromego od urodzenia, którego sadzano codziennie przy bramie
świątyni, zwanej Piękną, aby prosił wchodzących do świątyni o jałmużnę;
3. Ten, ujrzawszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił o jałmużnę.
4. A Piotr wraz z Janem, wpatrzywszy się uważnie w niego rzekł: Spójrz na nas.
5. On zaś spojrzał na nich uważnie, spodziewając się, że od nich coś otrzyma.
6. I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, chodź!
7. I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go; natychmiast też wzmocniły się nogi jego i kostki,
8. I zerwawszy się, stanął i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, przechadzając się i podskakując, i chwaląc Boga.
9. A cały lud widział go, jak chodził i chwalił Boga;
10. Poznali bowiem, że to był ten, który dla jałmużny siadywał przy Bramie Pięknej świątyni; i ogarnęło
ich zdumienie i oszołomienie z powodu tego, co mu się przydarzyło.
11. A gdy się on trzymał Piotra i Jana, zbiegł się do nich cały lud zdumiony do przysionka, zwanego Salomonowym.
12. Ujrzawszy to Piotr, odezwał się do ludu: Mężowie izraelscy, dlaczego się temu dziwicie i dlaczego się nam tak uważnie przypatrujecie, jakbyśmy to własną mocą albo pobożnością sprawili, że on chodzi?
13. Bóg Abrahama i Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych, uwielbił Syna swego, Jezusa, którego wy wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, który uważał, że należało go wypuścić na wolność;
14. Wy jednak zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, i prosiliście o ułaskawienie wam mordercy.
15. I zabiliście Sprawcę życia, którego Bóg wzbudził z martwych, czego my świadkami jesteśmy.
16. Przez wiarę w imię jego wzmocniło jego imię tego, którego widzicie i znacie, wiara zaś przez niego
wzbudzona dała mu zupełne zdrowie na oczach was wszystkich
17. A teraz, bracia, wiem, że w nieświadomości działaliście, jak i wasi przełożeni;
18. Bóg zaś wypełnił w ten sposób to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że jego Chrystus cierpieć będzie.
19. Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze,
20. Aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa,
21. Którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg
przez usta świętych proroków swoich.
22. Wszak Mojżesz powiedział: Proroka, jak ja, spośród braci waszych wzbudzi wam Pan, Bóg; jego
słuchać będziecie we wszystkim, cokolwiek do was mówić będzie.
23. I stanie się, ze każdy, kto by nie słuchał owego proroka, z ludu wytępiony będzie.
24. I wszyscy prorocy, począwszy od Samuela, którzy kolejno mówili, zapowiadali te dni.
25. Wy jesteście synami proroków i przymierza, które zawarł Bóg z ojcami waszymi, gdy mówił do
Abrahama: A w potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi.
26. Wam to Bóg najpierw, wzbudziwszy Syna swego, posłał go, aby wam błogosławił, odwracając każdego z was od złości waszych.

Pytania do rozważenia:

1. Kto dokonał cudu uzdrowienia?
2. Co było warunkiem zadziałania cudu w tym przypadku? (brzmienie w 16 w Biblii
Tysiąclecia „I przez wiarę w Jego imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, imię to
przywróciło siły. Wiara /wzbudzona/ przez niego dała mu tę pełnię sił, którą wszyscy widzicie.”)
3. Czy Ewangelia głoszona była w duchu łagodności?
4. Czy Piotr oskarżał zebranych i dlaczego?
5. Czy my mamy prawo dzisiaj sprawiać, by nasi słuchacze czuli się
niekomfortowo?
6. Co trzeba zrobić aby puścić w niebyt nasze grzechy?
7. Jaka jest róŜnica pomiędzy tymi warunkami?
poniedziałek, 06 lipca 2009, pogodzinach1